Da li kombinaciju amoksiklav+klavulanska kiselina treba propisivati kod pacijenata sa oboljenjima jetre?

25.07.2019. | 11:38
Da li kombinaciju amoksiklav+klavulanska kiselina treba propisivati kod pacijenata sa oboljenjima jetre?

Glavni faktori rizika koji dovode do hepatotoksicnosti su genetska predispozicija, nekontrolisani unos alkohola, nutritivni status i konzumacija odredjenih namirnica, starosna dob, pol, vec postavljena dijagnoza bolesti jetre, doza i lipofilnost leka koji se uzima, polimedikacija a istrazuju se i neki drugi faktori rizika.

Uz paracetamol, najčešći uzročnik hepatotoksičnosti u Evropi je kombinacija amoksicilin+klavulanska kiselina, antibiotik za oralnu upotrebu koji se koristi u lečenju srednje teških bakterijskih infekcija kao sto su sinusitis, brohitis, upala srednjeg uha, kožne infekcije i nekomplikovane upale pluća.

Oštećenje jetre najčešće nastaje nakon nekoliko dana pa do 8 nedelja (u proseku nakon 3 nedelje) nakon započinjanja terapije, a može se manifestovati čak i do 6 nedelja nakon završetka uzimanja antibiotika. U kliničkoj slici dominiraju umor, subfebrilnost, mučnina, bol u stomaku, svrab i žutica. U laboratorijskim nalazima evidentan je holestatski tip oštećenja, odnosno značajan porast GGT - a i AP-a. Kod dece je češći hepatocelularni tip oštećenja bez žutice. Patofiziološki mehanizam nastanka toksičnosti je idiosinkratski (imunoalergijski) i procjenjuje se da se javlja kod 1 na 2500 bolesnika kojima je propisan ovaj antibiotik. Češća je kod muškaraca, starijih osoba i kod multiplih ciklusa uzimanja leka. Zabelezeni su i retki slucajevi letalnog ishoda, ali samo kod grupe teških bolesnika s brojnim komorbiditetima i s ponovljenim uzimanjem antibiotika.

Utvrdjeno je da je za toksičnost ovog leka zaslužnija klavulanska kiselina, nego amoksicilinska komponenta.